( بر او ) در كتابت نيامده است . حرف مذكور در رابط « است » گاهى ظاهر شده و گاهى ظاهر نشده است . در كلماتى كه به مصوت / آ a / و / او - u / و هيئت كوتاه آن - يعنى * ختم مىشوند الف « است » ظاهر نشده است . مانند صفاست ، اوست ، تست . ولى در كلماتى كه به صامت ختم مىشوند ، اگر كلمه عربى باشد ، الف « است » ظاهر شده . مانند بشاير است ، استيناس است . و اگر كلمه فارسى باشد با « است » پيوسته نويسانيده شده . مانند آنست ، آفريدنست . اين قاعده در همهء اوراق نسخه يكسان عمل نشده ، ولى كاتب در بيشترينهء موارد آن را رعايت كرده است . * ذ - د / اين حرف تقريبا در جميع اوراق نسخهء مذكور مطابق با اصلى كه در مورد / د / و / ذ / ملحوظ پيشينيان بوده ، رعايت شده ، و گاهى هم مواردى هست كه مطابق با اصل مزبور نيست . مانند صذ هزار ، نپذيرذ ، آيذ ، بوذ ، دارذ ، زنذ ، برسوزذ ، بيايذ ، خواهذ كرذ ، شاذروان . * ى / در كتابت « يا » ى وحدت و « يا » مصدرى در اين نسخه يكسان عمل نشده ، گاهى « يا » ى وحدت را با آوردن دو نقطه بر بالاى آن نشان مىدهد ، و « يا » ى مصدرى را با دو نقطه در زير آن ، به اين صورت : ىّ ، ي / . گاهى « يا » ى وحدت را به صورت / يى / مىنويسد ، و گاهى هيچ فرقى در كتابت اين دو « يا » ديده نمىشود . * - ؟ ؟ ؟ اضافه / در بخش پيشين گفته شد كه در اين كتاب ، در بسيارى از موارد ، كسرهء اضافه با « ى » نشان داده شده ، و اين نكته‌اى است مربوط به گونهء زبانى . اما آنچه در اين مورد به رسم خط ارتباط دارد اين است . كه اين « ى » گاهى به صورتى كتابت شده كه دو نقطه بر بالاى آن قرار دارد و اين خود مىرساند كه « يا » ى معمول به جاى كسرهء اضافه همانند « يا » ى وحدت و نكره تلفظ مىشده است . نيز لازم به يادآورى است كه در مواردى « يا » ى نكره به جاى كسرهء اضافه به كار نرفته ، در اين صورت گاهى كاتب نسخه علامت كسرهء اضافه را همانند نشانه‌اى كه امروز به كار مىبريم نشان داده است . مانند سر همه متوكلان ، باز راز . * ءوى / كلمات مختوم به / ى / آنگاه كه حالت اضافى دارند ، به جاى / ى / از / ء / استفاده شده است . مانند : وز كافرئ نرگس بىمى مستت ، جدائ ( جدايى ) ، جائ ( جايى ) . در كلمات عربى كه همزهء يائى دارند ، / ء / و / ى / ظاهر شده است . مانند : حقائق .